(از اینهم بالاتر) انسان گرسنه وقتی غذا می‌خورد سیر می‌شود و هنگامیکه تشنه و آب می‌نوشد سیراب می‌گردد ولی من هیچگاه از نماز سیر نمی‌شوم .
و نیز فرمود، «اولین عمل بنده که روز قیامت بدان رسیدگی می‌شود نماز اوست و اگر پذیرفته شد بقیه اعمال او نیز بررسی می‌شود ولی اگر نمازش پذیرفتم نشد به اعمال دیگرش هم وقعی نمی‌نهند.
به جز آنچه که از آیات و احادیث درباره نماز نقل شده، رفتار اولیاء خدا نیز اهمیت و جایگاه آن را بیان می‌کند. نماز جزء برنامه انبیاء بوده است.
حضرت عیسی (علیه‌السلام) در گهواره هم می‌گوید خداوند مرا تا زنده هستم به نماز و زکات سفارش کرده است:
(و اوصانی بالصلوه و الزکوه مادمت حیا)
امام حسین (علیه‌السلام) حتی ظهر روز عاشورا در میدان مبارزه و در برابر تیرهای دشمن هم نماز را رها نکرد.
حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) همسر و کودک خویش را در بیابان‌های داغ مکه، که آن هنگام هیچ آب و گیاهی نداشت، مسکن داد و گفت:
خدایا، تا نماز به پا دارند:
انی اسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع ربنا لیقیموا الصلاه .
پیشوایان معصوم ما، هنگام نماز، رنگ خود را می‌باختند و می‌فرمودند:
وقت ادای امانت الهی و حضور در پیشگاه و درگاه الهی است .
گرچه بعضی نماز را به طمع بهشت یا ترس از عذاب جهنم می‌خوانند، اما امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نماز را نه برای تجارت یا سپری در مقابل آتش، بلکه بخاطر شایستگی خدا برای عبادت، انجام می‌دهد .
نماز سبب آمرزش گناهان و زدودن آثار لغزش‌هاست .
قرآن، پس از دستور به نماز، می‌فرماید:
ان الحسنات یذهبن السیئات .
سبک شمردن نماز
ارزش‌گذاری به نماز، نشانه ایمان به خداست و بی اعتنایی، دلیل ضعف عشق و علاقه به معنویات است.
امام علی‌علیه‌السلام می‌فرماید:
«ان اسرق الناس من سرق صلاته»
سارق‌ترین و دزدترین افراد، آنانند که از نمازشان بکاهند و بدزدند
و نیز فرموده‌اند: کسی که نماز را سبک شمرد، خداوند برکت و بهره و خیر را از عمر و مال او بر می‌دارد، پاداش کارهای او را از بین می‌رود و دعاهایش مستجاب نمی‌شود و هنگام مرگ با احساس گرسنگی و تشنگی و ذلت مخصوصی از دنیا می‌رود. در برزخ، شکنجه و ظلمت و فشار می‌چشد و در قیامت حساب سختی از او کشیده می‌شود .
از پیامبر اکرم صلی ‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم نقل شده است که همینکه انسان در نماز به غیر خدا توجه می‌کند و خداوند به او می‌فرماید:
«الی من تقصد؟ ارتاغیری ترید؟ و رقیباً سوای تطلب جواد اخلای تبغی؟»
«به که توجه می‌کنی؟ آیا پروردگاری غیر از من سراغ داری؟ آیا مراقبی جز من در کار است؟ آیا به بخشنده‌ای غیر از من دل بسته‌ای؟ بخشنده‌ترین کس منم... اگر توجه به من داشته باشی، من و فرشتگانم به تو توجه داریم....
پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) فرمود:
آنکه نماز خود را تباه نسازد در قسامت در کنار قارون و همامان خواهد بود و ای بر کسی که از نماز خود مواظبت نکند. .
اگر کسی را ببینید که قطعه‌ای الماس یا گوهر شب‌چراغ در دست دارد و آن را بالا و پایین می‌اندازد و با آن بازی می‌کند نسبت به او چه فکر می‌کنید؟ جز اینکه بگویند او یا ارزش این گوهر گرانبها را نمی‌داند و یا دیوانه است؟
حال اگر کسی نسبت به مهمترین عبادت اسلامی که «نور چشم» پیامبر است بی توجهی کرد و قدر آنرا نداشت، درباره او چه قضاوتی باید کرد؟
حضرت امیرعلیه‌السلام درباره چنین فردی می‌فرمایند:
«سهل‌انگاری مرد در بجا‌آوردن نماز از سستی ایمان است»
مراسم هفتگی اجتماعی مسلمین، «نماز جمعه» جایگاه والایی دارد و نه تنها یک عبادت، بلکه مظهر وحدت مسلمین و شکوه و عظمت اسلام است و آگاهی پیروان قرآن را بالا می‌برد و نماز عبادی، سیاسی محسوب می‌گردد.
پبامبر اکرم صل‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم نماز جمعه را «حج مساکین » دانسته و آنرا «موجب آمرزش گناهان » شمرده است.
امام کاظم علیه‌السلام از روز پنجشنبه خود را آمادة نماز جمعه می‌کردند.
امام علی علیه‌السلام می‌فرمایند:
«چنانچه غزا و دوایی سبب ضعف در شما می‌شود از خوردن آن قبل از نماز جمعه خودداری کنید تا مبادا از شرکت در نماز جمعه محروم شوید.» و «کسانی زودتر به بهشت می‌روند که زودتر در نماز جمعه حاضر شوند.»
امام خمینی قدس‌سره‌الشریف در این باره می‌فرماید:
در نماز جمعه، که نمایشی از قدرت سیاسی و اجتماعی اسلام است و باید هر چه با شکوه‌تر و پرمحتواتر اقامه شود.... ملت عظیم و عزیز با شرکت خود، باید این سنگر اسلامی را هر چه عظیم‌تر و بلند‌پایه تر، حفظ نماید، تا به برکت آن و توطئه‌های خائنان و دسیسه‌های مفسدان خنثی شود.»
امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید:
یاران پیامبر، از روز پنجشنبه برای جمعه آماده می‌شدند چرا که جمعه (به خاطر کارهایی که دارد) وقت تنگ است.