اكثر بيماران روماتيسمي به دليل خاصيت بيماريشان كه درد مزمن همراه
دفورميتي و محدوديت حركتي در مفاصل ايشان وجود دارد، در انجام كارهايشان
چه در زمينه شغلي و چه در امور شخصي و فعّاليتهاي روزمره كه اصطلاحاً
A.D.L (1) گفته ميشود، دچار محدوديتهايي هستند؛ يعني به طور ساده فرد
بيمار در خوردن غذا، لباس پوشيدن و انجام نظافت شخصي خود با مشكلاتي مواجه
ميشود. علاوه بر اين بيماران فوق داراي مشكلات روحي و همچنين
اشكالاتي در زمينه جنسي (3) نيز هستند كه هر كدام درمانهاي توانبخشي خاص
خود را ميطلبد.
