2-    کسی که طمع و آز را روش و شعار خویشتن ساخت ، خود را کوچک و خوار گردانید ، و کسی که گرفتاری و پریشانیش را آشکار کند به ذلت و خواری تن داده ، و کسی که زبانش فرمانروایش گردد ، در نظر خود به هیچ نیرزد.
390 -     مؤمن باید اوقات شبانه روزش را به سه بخش تقسیم نماید :
ساعتی با پروردگارش به راز و نیاز پردازد و ساعتی صرف امور زندگانی و فراهم آوردن روزی سازد و ساعتی تن و جانش را با لذت های حلال و نیکو بنوازد .
و شایسته نیست خردمند جز برای سه کار سفر نماید : اصلاخ و مرمت کردن زندگی ، گام برداشتن در راه معاد روز قیامت ، لذت بردن و کامجویی در آنچه حرام و ناروا نیست .
388-      بدانید که یکی از گرفتاریها فقر و تنگدستی است ، و سخت تر از تنگدستی بیماری و رنجوری تن است و بدتر از بیماری تن همانا بیماری و تیرگی دل است ، بدانید که از نعمت ها فراخی مال است و بهتر از فراخی مال ، درستی تن و بهتر از درستی تن ، دل از گناه محفوظ بودن . همانا تندرستی پرهیزکاری دل است .
405-      روزی امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام شنید که عمار بن یاسر به سخن مغیره ابن شعبه پاسخ می دهد به او فرمود :
ای عمار ، او را به حال خود واگذار ، که او از دین ، چیزی جز آنکه او را به دنیا نزدیک سازد بهره ی دیگری نبرده است و دانسته و به عمد او را بر خویشتن مشتبه می سازد ، تا نادانی و شبهات را بهانه ای برای خطاها و لغزش هایش قرار دهد .
423-      هر کس درون خود را اصلاح نماید خدا برونش را پاک و درست فرماید ، و هر کس که برای آخرتش کار پسندیده کند ، خداوند ، کار دنیای او را کفایت نماید ، و آنکس که میان خود و خدایش را نیکو گرداند خدا آن چه را میان او و مردمان است نیکو سازد .
438-      مردم آنچه را که نمی دانند دشمن آنند .
447-      هر کس بدون دانستن احکام دین به سوداگری پردازد در گرداب ربا خواری افتد .
457-      دو جوینده و آزمندند که سیر نمی شوند ؛ خواستار دانش و خواستار دنیا .