هنگامی که ولایت در مورد فقیه بکار می رود ، مراد از آن ، حکومت و زمامداری امور جامعه است . اگر نظام سیاسی اسلام تشریح گردد و مکتب سیاسی آن باز شناسانده شود یکی از مبانی این مکتب ولایت فقیه در عصر امامان معصوم خواهد بود . از دیدگاه شیعه ، ولایت فقیه در عصر غیبت ادامه ولایت امامان معصوم است ، همانگونه که ولایت امامان در امتداد ولایت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قرار داشت و حاصل آن ، اعتقاد به این نکته است که در رأس هرم قدرت در جامعه اسلامی باید یک اسلام شناس قرار گیرد که اگر معصوم حضور داشت شخص او و اگر نبود فقیه جامع الشرایط ، این مسئولیت را بر عهده خواهد داشت ، زیرا وظیفه اصلی حکومت از دیدگاه اسلام بسط ارزش ها و احکام الهی در جامعه می باشد و برای تحقق این آرمان ، لازم است در بالاترین مصدر تصمیم گیری شخصی آگاه به دین قرار گیرد .
دلیل عقلی ولایت فقیه :
بدون شک هر جامعه ای به زمامدار و رهبر نیاز دارد ، حال اگر حکومت و زمامداری بر یک جامعه اسلامی باشد عقل حکم می کند که بر قله ی چنین حکومتی می بایست که کسی قرار گیرد که به احکام و وظائف اسلامی آگاهی دارد و می تواند زمامدار مردم باشد . اگر معصوم در میان مردم بود ، عقل او را سزاوار این منصب می شمارد ولی در عصر غیبت معصوم ، فقیه عادل و قادر بر اداره جامعه لایق این مقام است .
منبع : اصول اعتقادات ( حاج شیخ اصغر قائمی )